Still looking at the three sides of the bill. . .
Death affirms existence, it should be celebrated.
Paano na pag namatay ka? Sigurado ka bang may kaluluwa ka? Nakakatakot bang isipin? Ganun eh, yung buhay namamatay, it’s a never-ending cycle, a nature everyone needs to understand. Pagkatapos ng lahat lahat na dinaanan mo sa mundo, maiisip mo, dadating ang panahon na tuluyan na lang mawawala ang lahat. Mawawala ka sa mundong ginawa mo. Sayang lang.
Pero hindi. Dahil nabuhay ka para gawing makabuluhan at makulay ang mundo ng ibang taong katulad mo rin. Dahil naranasan mong mabuhay. Naranasan mong maging masaya, malungkot, maging baliw, magmahal, kumain, tumakbo, tumalon, tumawa, umiyak, magalit, at magsulat. Sulit na sulit. Masuwerte.
Hindi importante kung may naiwan akong alaala sa mundo at kung anong meron (o wala) pagkatapos ng kamatayan. Okay na yung naranasan kong mabuhay… at magmahal.